ταρβόσυνος
ταρβόσυνος, affrighted
ταρβ-όσυνος, η, ον,
- affrighted or affrighting, φόβος A. Th. 240 (lyr.).
ταρβόσυνος, η, ον [ῠ] effrayé, épouvanté, Eschl. Sept. 240.
Étym. τάρβος.
ταρβόσυνος, erschrocken, furchtsam, φόβος, Aesch. Spt. 222.
ταρβόσυνος, η, ον
- affrighted or affrighting, Aesch.