ταχέως
τᾰχέως, Adv. of ταχύς (q.v.).
ταχέως [ᾰ] adv. vite, promptement, aussitôt, Il. 23, 365 ; Hh. Ap. 108 ; Att. ||
Cp. et sup., v. ταχύς.
ταχέως, adv. von ταχύς, wie τάχα, schnell, geschwind ; Il. 23.365 ; Hes. Th. 103 ; Pind. Ol. 5.13, N. 10.73 u. öfter ; Aesch. frg. 80 ; Ar. öfter ; u. in Prosa, ταχέως ἢ βραδέως Plat. Charm. 159c.
ταχέως
[adv. fr. ταχύς.]
With speed, swiftly: διέπρησσον πεδίοιο τ. Il. 23.365.
ταχέως : quickly, speedily, Il. 23.365†.
ταχέως
adverb of ταχύς.