τεκνοδαίτης
τεκνοδαίτης, devouring his children
τεκνο-δαίτης, ου, ὁ, (δαίω (Β), δαίνυμι)
- devouring his children, Orac. ap. Paus. 8.42.6.
τεκνο·δαίτης, ου (ὁ) qui mange ses enfants, Oracl. (Paus. 8, 42, 6).
Étym. τ. δαίνυμι.
τεκνοδαίτης, ὁ, der seine Kinder verzehrt, Or. bei Paus. 8.42.6.