τεκνογονέω
τεκνογονέω, to bear young, bear children
τεκνογον-έω,
- bear young, bear children, AP 9.22 (Phil.), 1 Ep.Ti. 5.14.
τεκνογονέω-ῶ, engendrer, enfanter, Anth. 9, 22 ; NT. 1 Tim. 5, 14.
Étym. τεκνογόνος.
τεκνογονέω, Kinder zeugen, Philp. 26 (IX.22).
Strong 5041
*†
to beget or bear children: I Ti 5:14 (Anthol.).†
τεκνογονέω,
from τεκνογόνος
- to bear young, bear children, Anth., NTest.