τεκνολέτειρα
τεκνολέτειρα, having lost one’s young
τεκν-ολέτειρα, ἡ,
- having lost oneʼs young, of the nightingale, S. El. 107 (anap.).
τεκν·ολέτειρα, ας, adj. f. qui a perdu ses petits, Soph. El. 107.
Étym. τ. ὄλλυμι.
τεκνολέτειρα, ἡ (fem. von τεκνολετήρ), (ἀηδών), die ihre Kinder, Jungen getötet, verloren hat, Soph. El. 107.
τεκνολέτειρα
τεκν-ολέτειρα, ἡ,
- having lost oneʼs young, of the nightingale, Soph.