τεκνοκτόνος
τεκνοκτόνος, murdering children
τεκνοκτόν-ος (parox.), ον,
- murdering children, μύσος (of a person) E. HF 1155, cf. Ph. 2.82, J. Ap. 2.24, Hld. 10.16.
τεκνο·κτόνος, ος, ον, qui tue ses enfants, Eur. H.f. 1155.
Étym. τ. κτείνω.
τεκνοκτόνος, Kinder tötend, Kindermörder, μῖσος Eur. Herc.Fur. 1155.
τεκνοκτόνος
τεκνο-κτόνος, ον,
κτείνω
- murdering children, Eur.