τετράμετρος
τετράμετρος, consisting of four metres
τετρᾰ-μετρος, ον,
- consisting of four metres, i.e., in iambic and trochaic verse, consisting of four double feet or syzygies: τὸ τετράμετρον is generally the trochaic tetrameter, Ar. Nu. 642, 645, X. Smp. 6.3, Arist. Rh. 1404a31, 1409a1, Po. 1459b37: also the anapaestic tetrameter, called τὸ Ἀριστοφάνειον (as in Nu. 957 sq.), D.H. Comp. 25; cf. τρίμετρος.
- 2 γωνίαι τ. square, i.e. right, angles, Callix. 2 (dub. l.).
τετρά·μετρος, ος, ον [ᾰ] de quatre mesures, d’où :
1 t. de metr. tétramètre ; subst. τὸ τ. vers tétramètre, d’ord. le tétramètre trochaïque, Xén. Conv. 6, 3 ; qqf. le tétramètre anapestique appelé aussi τὸ Ἀριστοφάνειον, Ar. Nub. 642 ; Arstt. Rhet. 3, 1 ; 1, 9 ; 3, 8, 4, etc. ||
2 t. de géom. γωνίαι τετράμετροι, Callix. (Ath. 199d) ; DH. Comp. 25, angles droits ||
3 subst. τὸ τετράμετρον, Ar. Nub. 645, mesure d’un quart de médimne (envir. 10 litres).
Étym. τ. μέτρον.
τετράμετρος, vier Maße haltend ; γωνίαι, Ath. V.199c, scheint »viereckig« zu bedeuten ; – in der Metrik = aus vier Maßen bestehend, ein trochäischer, jambischer u. anapästischer Rhythmus aus vier Dipodien bestehend, in daktylischen u. andern Versen aus vier einfachen Versfüßen bestehend, Gramm.; – τὸ τετράμετρον, Ar. Nub. 632 ; Xen. Symp. 6.3.
τετράμετρος
τετρά-μετρος (ᾰ), ον,
μέτρον
- consisting of four metres, i. e. in iambic or trochaic verse, consisting of four double feet or syzygies: τὸ τετράμετρον is generally the trochaic tetrameter, Ar., Xen.