τετράμηνος
τετράμηνος, of four months, lasting four months
τετρᾰ-μηνος, ον, (μήν)
- of four months, lasting four months, σπονδαί Th. 5.63; τετράμηνοι ὀχεύουσι at four months old, Arist. HA 545b1; τετράμηνον for a space of four months, ib. 573a13, cf. PCair.Zen. 291, 498 (iii B.C.), etc.; ἡ πρώτη τ. SIG 410.4 (Erythrae, iii B.C.); so τετράμηνα Hp. Aph. 4.1: Boeot. πετράμεινος (q.v.).
τετρά·μηνος, ος, ον [ᾰ] de quatre mois, qui dure quatre mois, Thc. 5, 63 ; Arstt. H.A. 5, 14, 12 ; Pol. 5, 6, 2 ; 18, 22, 5, etc. ; adv. τετράμηνον, Arstt. H.A. 6, 18, 22, ou τετράμηνα, Hpc. Aph. 1249, après une durée de quatre mois.
Étym. τ. μήν.
τετράμηνος, = τετραμηνιαῖος.
τετράμηνος
τετρά-μηνος (ᾰ), ον,
μήν
- of four months, lasting four months, Thuc.