τετράπολις
τετράπολις, of or with four cities
τετρά-πολις [ᾰ], εως (and in Androt. 35 ιδος), ἡ, rarely ὁ, poet. τετράπτολις E. Heracl. 80 (lyr.):—
- of or with four cities, τ. λαός, of the northern part of Attica, E. l.c., cf. Ar. Lys. 285 (lyr.): ἡ τ. this part of Attica, the four cities being Oenoe, Marathon, Probalinthos, Tricorythos, Arist. Fr. 491, Plu. Thes. 14.
- 2 in Doris, Str. 9.4.10.
- 3 in Syria, Id. 16.2.4.
- 4 in Cephallenia, Th. 2.30.
τετρά·πολις, εως (ἡ) [ᾰ] réunion de quatre villes ou États, tétrapole, particul. :
1 en Attique, réunion des quatre bourgs d’Œnoè, Marathon, Probalinthos et Trikorythos, Str. 383 ; Plut. Thes. 14 ; d’où adj. τετράπτολις (v. ce mot) λαός, Eur. Her. 81, le peuple des quatre cités, c. à d. les Athéniens ||
2 autres tétrapoles en Céphallénie, Thc. 2, 30 ; en Doride, Str. 427 ; en Syrie, Str. 749 ||
➳ Gén. -ιδος, Androt. (E. Byz. vo τετράπολις).
Étym. τ. πόλις.
τετράπολις, εως, ἡ, von oder mit vier Städten, Vierstadt, s. nom. pr.
τετράπολις
τετρά-πολις (ᾰ), εως,
- of or with four cities, λαὸς τ., of the northern part of Attica, Eur.