τορεύς
τορεύς, a borer, piercer
τορ-εύς, έως, ὁ,
- boring tool used in making wells, Philyll. 18 as cited by Poll. 7.192, cf. 10.149 (τόρος Eust., cf. Hsch., Phot.); γόμφων τ. for boring holes for dowels, AP 6.205.8 (Leon.).
τορεύς, έως (ὁ) sorte de vrille, Anth. 6, 205.
Étym. τορός.
τορεύς, ὁ, = τορευτής ; bes. das Schnitzmesser, der Grabstichel des τορευτής, Sp., auch eine Art Bohrer, γόμφων, Leon.Tar. 4 (VI.205). Vgl. noch Poll. 7.192.
τορεύς, έως, ὁ,
τείρω
- a borer, piercer, Anth.