τορνευτός
τορνευτός, turned on a lathe
τορν-ευτός (also τορονευτός, q. v.), ή, όν,
- turned on a lathe, ποτήρια Men. 977, cf. PLond. 2.402v. 31 (ii B. C.), Sch. Od. 1.440: written τορυνευτός, Arch.Pap. 1.64 (ii B. C.).
- II fit for turning, λίθοι Thphr. Lap. 5.
τορνευτός, ή, όν :
1 fait au tour, Mén. (Ath. 781e) ||
2 qu’on peut façonner au tour, Th. Lap. 5.
Étym. τορνεύω.
τορνευτός, adj. verb., gedreht, gedrechselt.