τορνευτικός
τορνευτικός, of or for turning on a lathe
τορν-ευτικός, ή, όν,
- of or for turning on a lathe: ἡ -κή (sc. τέχνη) v.l. for τορευ- in M.Ant. 5.1.
τορνευτικός, ή, όν, qui concerne le travail au tour : ἡ τορνευτική (s. e. τέχνη) M. Ant. 5, 1, le travail du tourneur.
Étym. τορνεύω.
τορνευτικός, zum Drehen, Drechseln gehörig, geschickt, M.Ant. 5.1.