τορνεύω

τορν-εύω,

• work with a lathe or chisel, turn, Pl. Criti. 113d; κρίκους ἐκ πυρῆνος Thphr. HP 4.2.7, cf. 5.3.2 (Pass.); πομφόλυγας IG 1(2).373.254; τοὺς πόλους τ. στρογγύλους ib. 2(2).1675.22:—Med., κυκλοτερὲς αὐτὸ ἐτορνεύσατο Pl. Ti. 33b:—Pass., Thphr. Lap. 42, Hero Aut. 26.7, J. AJ 3.7.6.
• • • 2 metaph. of verses, turn neatly, round off, Ar. Th. 54, cf. Plu. Aem. 37.
  • II turn round, as a carpenter turns an auger, E. Cyc. 661 (lyr.).—Cf. τορεύω fin.

τορνεύω, 1) drehen, drechseln, mit dem Dreheisen abrunden ; übertr. vom künstelnden Dichter, Ar. Thesm. 54 ; καὶ λεπτουργεῖν, Plut. Aem. 37.
2) übh. zirkelrund machen, Plat. Critia. 113d ; auch med., διὸ καὶ σφαιροειδὲς αὐτὸ ἐτορνευσατο, Tim. 35b, rings abzirkeln. – Vgl. τορεύω.

τορνεύω, fut. -σω τόρνος

• • Ito work with a lathe-chisel: metaph. of verses, to turn neatly, to round off, Ar.
  • IIto turn round, as an auger, Eur.