τορνευτής
τορνευτής, turner
τορν-ευτής, οῦ, ὁ,
- turner, IG 1(2).374.355, Aristox. Harm. p.33 M., Sammelb. 3950, 5480, v.l. for τορευτής in M.Ant. 5.1; τορνευταί· γλύπται, Hsch.
τορνευτής, οῦ (ὁ) tourneur, M. Ant. 5, 1 ; Aristox. Harm. el. 2, p. 33c.
Étym. τορνεύω.
τορνευτής, ὁ, der Dreher, Drechsler, Sp.