τορνευτήριον
τορνευτήριον, turner’s chisel
τορν-ευτήριον, τό,
- turnerʼs chisel, Thphr. HP 5.6.4.
τορνευτήριον, ου (τὸ) instrument du tourneur, sorte de ciseau, Th. H.P. 5, 6, 4.
Étym. τορνεύω.
τορνευτήριον, τό, das Eisen der Drechsler, mit dem sie das Holz drehen, Theophr.