τοσόσδε
τοσόσδε, τοσόσδε, so much, so many
- = τόσος in all senses, but like τοσοῦτος with stronger demonstr. sense: Hom. has both common and Ep. forms (Il. 2.120, Od. 5.100), but not so freq. as τόσος or τόσσος, while in Att. τοσόσδε and τοσοῦτος are the regul. forms, the latter being most freq. in Prose:—in Ep., τοιόσδε τοσόσδε τε joined, Il. l.c.:—τοσόνδε μέντοι χάρισαί μοι Pl. R. 457e; ἀλλά μοι ἔτι τ. εἰπέ ib. 330d, cf. Hdt. 1.13, etc.; and with Art., τὸ δὲ τ. οἶδα, ὅτι . . Pl. Lg. 672b: c. inf., τοσσήνδε θεοὶ δύναμιν περιθεῖεν τείσασθαι μνηστῆρας sufficient to punish . ., Od. 3.205: with an answering ὅσσος, Il. 14.94, 18.430: τοσοίδε ὄντες being so many only, i.e. so few, X. An. 2.4.4.
- II neut. τοσόνδε, Ep. τοσσόνδε, as Adv., so very, so much, Od. 21.253; folld. by ὅσσον, Il. 22.41: also in Trag. (not in E.), S. El. 403, etc.; τ. ὅσον . . A. Th. 772 (lyr.), etc.; τ. ὥστε . . S. Aj. 1335: of Time, so long, τ. ὅσον περ . . A. Ag. 860; ἐς τ. S. OT 1212 (lyr.); τοσσάδε Pi. O. 1.116.
- 2 as Subst., ἐς τοσόνδε τοῦ χρόνου S. El. 961, cf. 14; τὸ τοσόνδε quantity, Arist. Ph. 224b6.
τοσσόσδε
-ήδε, -όνδε
[-δε 3.]
Strengthened form of τόσος.
- 1
Such in number or quantity, as many or much : τοσσούσδʼ ἀνθρώπους Il. 20.357. Cf. Il. 2.120, 799, Il. 24.367 : τοσσῶνδʼ ἀέκητι Od. 4.665.
With infin. : τοσσήνδε δύναμιν τίσασθαι μνηστῆρας Od. 3.205.
Correlative with ὅσος : λαοὶ τοσσοίδʼ ὅσσοισιν ἀνάσσεις Il. 14.94. Cf. Il. 10.48, Il. 18.430.
- 2
Of such magnitude or extent : τοσσῆσδʼ ὑσμίνης Il. 20.359. Cf. Od. 5.100.
- 3
In neut. τοσσόνδε as adv., to so great an extent, so much, so greatly : τοσσόνδε βίης ἐπιδευέες Od. 21.253.
Correlative with ὅσον Il. 22.41.
- 1
- Ic. inf. so strong, so able, to do a thing, Od.
- IIneut. τοσόνδε, Epic τοσσόνδε, as adv. so very, so much, Hom., etc.; of Time, so long, Aesch.
- 2as Subst., τοσόνδʼ ἔχεις τόλμης Soph.
-
…ὃ σὺ φῂς εἰδέναι. ἀλλʼ, ὠγαθέ, προθυμοῦ καὶ ἡμῖν ἐνδείξασθαι οὔτοι κακῶς σοι κείσεται ὅτι ἂν ἡμᾶς τοσούσδε ὄντας εὐεργετήσῃς ἐγὼ γὰρ δή σοι λέγω τό γʼ ἐμόν, ὅτι οὐ πείθομαι οὐδʼ οἶμαι ἀδικίαν δικαιοσύνης κερδαλεώτερον εἶναι…
Plato, Republic
-
…εἰ μὴ ἡ ἀρχὴ διὰ ταχέων κατελύθη. καὶ τούτων ὑμῖν ἔσονται πολλοὶ μάρτυρες. ἆρʼ οὖν ἄν με οἴεσθε τοσάδε ἔτη διαγενέσθαι εἰ ἔπραττον τὰ δημόσια, καὶ πράττων ἀξίως ἀνδρὸς ἀγαθοῦ ἐβοήθουν τοῖς δικαίοις καὶ ὥσπερ χρὴ τοῦτο περὶ…
Plato, Apology
-
…ἄρχειν ἑκών, ἀλλὰ μισθὸν αἰτοῦσιν, ὡς οὐχὶ αὐτοῖσιν ὠφελίαν ἐσομένην ἐκ τοῦ ἄρχειν ἀλλὰ τοῖς ἀρχομένοις ; ἐπεὶ τοσόνδε εἰπέ · οὐχὶ ἑκάστην μέντοι φαμὲν ἑκάστοτε τῶν τεχνῶν τούτῳ ἑτέραν εἶναι, τῷ ἑτέραν τὴν δύναμιν ἔχειν ; καί…
Plato, Republic
-
…τὸν πλοῦτον. ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. πάνυ μὲν οὖν, ἦν δʼ ἐγώ. ἀλλά μοι ἔτι τοσόνδε εἰπέ · τί μέγιστον οἴει ἀγαθὸν ἀπολελαυκέναι τοῦ πολλὴν οὐσίαν κεκτῆσθαι ; ὅ, ἦ δʼ ὅς, ἴσως οὐκ…
Plato, Republic
-
…. καίτοι οὐ ταύτῃ τῇ διανοίᾳ κατεψηφίζοντό μου καὶ κατηγόρουν, ἀλλʼ οἰόμενοι βλάπτειν · τοῦτο αὐτοῖς ἄξιον μέμφεσθαι. τοσόνδε μέντοι αὐτῶν δέομαι · τοὺς ὑεῖς μου, ἐπειδὰν ἡβήσωσι, τιμωρήσασθε, ὦ ἄνδρες, ταὐτὰ ταῦτα λυποῦντες ἅπερ…
Plato, Apology
-
…τοὺς ἄλλους ξυνελευθεροῦτε, ὅσοι μετασχόντες τῶν τότε κινδύνων ὑμῖν τε ξυνώμοσαν καὶ εἰσὶ νῦν ὑπʼ Ἀθηναίοις, παρασκευή τε τοσήδε καὶ πόλεμος γεγένηται αὐτῶν ἕνεκα καὶ τῶν ἄλλων ἐλευθερώσεως. ἧς μάλιστα μὲν μετασχόντες καὶ αὐτοὶ ἐμμείνατε τοῖς ὅρκοις ·…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…καὶ πατρὶ θαλαμηπόλῳ πεσεῖν ; πῶς ποτε πῶς ποθʼ αἱ πατρῷαί σʼ ἄλοκες φέρειν, τάλας, σῖγʼ ἐδυνάθησαν ἐς τοσόνδε ; ἐφηῦρέ σʼ ἄκονθʼ ὁ πάνθʼ ὁρῶν χρόνος, δικάζει τʼ ἄγαμον γάμον πάλαι τεκνοῦντα καὶ τεκνούμενον. ἰώ ,…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…δὲ μή, ἀποδοῦναι ὀπίσω ἐς Ἡρακλείδας τὴν ἀρχήν. ἀνεῖλέ τε δὴ τὸ χρηστήριον καὶ ἐβασίλευσε οὕτω Γύγης. τοσόνδε μέντοι εἶπε ἡ Πυθίη, ὡς Ἡρακλείδῃσι τίσις ἥξει ἐς τὸν πέμπτον ἀπόγονον Γύγεω. τούτου τοῦ ἔπεος Λυδοί τε…
Herodotus, The Histories
-
…ἢ ναύτης δὲ πεῖραν τήνδʼ ἐμώρανεν τάλας ; ἀμφότερα · διπλοῦν μέτωπον ἦν δυοῖν στρατευμάτοιν. πῶς δὲ καὶ στρατὸς τοσόσδε πεζὸς ἤνυσεν περᾶν ; μηχαναῖς ἔζευξεν Ἕλλης πορθμόν, ὥστʼ ἔχειν πόρον. καὶ τόδʼ ἐξέπραξεν, ὥστε Βόσπορον κλῇσαι…
Aeschylus, Persians
-
…γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τʼ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδʼ ὅσσοισιν σὺ μετʼ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις · νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες · ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος…
Homer, Iliad