τροχαϊκός
τροχαϊκός, trochaic
τροχᾱϊκός, ή, όν,
- trochaic, Anon.Rhythm. 3.13, Heph. 3.3, al., Hermog. Id. 1.3, 2.1, etc. Adv. -κῶς ibid., Eust. 11.36. (The form τροχαιικός is recommended by Phryn. 28.)
τροχαϊκός, ή, όν [ᾱ] composé de trochées, trochaïque, Gramm.
Étym. τροχαῖος.
τροχαϊκός, [ᾱ], oder nach einigen Gramm. richtiger τροχαιϊκός.