Φθιώτης
Φθιώτης, a man of Phthia
Φθιώτης, Φθι-ῶτις, etc., v. Φθία.
Φθιώτης, ου [ῑ] adj. m. de Phthiotide, Eschl. fr. 131 Dind. ; Ar. Ran. 1264, etc. ; Call. Del. 112, etc. ||
➳ Voc. Φθιῶτα, Eschl. Ar. Call. ll. cc. Gén. pl. dor. Φθιωτᾶν, Eur. Tr. 188 ; cf. Φθιήτης.
Étym. Φθία.
Φθιώτης
Φθῑώτης, ου, ὁ,
- a man of Phthia, Hdt., etc.