φρονηματίας
φρονηματίας, self-confident, high-spirited
φρον-ημᾰτίας, ου, ὁ,
- self-confident, high-spirited, Arist. Pol. 1313a40, Longin. 9.4; φ. ἐπὶ τῇ ἱππικῇ X. Ages. 1.24; of a horse, Poll. 1.195.
φρονηματίας, ου [ᾰᾱ] adj. m. :
1 qui a des sentiments élevés, généreux, noble, Xén. Ages. 1, 24 ||
2 hautain, orgueilleux, présomptueux, Arstt. Pol. 5, 11, 5 ; Lgn 9, 4.
Étym. φρόνημα.
φρονηματίας, ὁ, der viel Selbstgefühl, Selbstvertrauen hat, Xen. Ages. 1.24. – Gew. im tadelnden Sinne, hochmütig, eingebildet, dünkelhaft, Arist. Pol. 5.11, Plut.
φρονηματίας
φρονημᾰτίας, ου, ὁ,
- self-confident, high-spirited, or (in bad sense) presumptuous, arrogant, Xen., Arist.