φρόνιμος
φρόνιμος, in one’s right mind, in one’s senses
- in oneʼs right mind, in oneʼs senses, S. Aj. 259 (anap.).
- II showing presence of mind, ἐν τοῖς δεινοῖς X. An. 2.6.7; τὸ φ. presence of mind, Id. HG 2.3.56.
- III sensible, prudent, opp. ἄφρων, Gorg. Fr. 6; ψυχή Pl. Sph. 247a; opp. ἀνόητος, Isoc. 2.14 (Comp.); τὸν φρόνιμον ζητοῦντας . . ὥσπερ ἀποδεδρακότα Bato 2.3; ὡς ἂν ὁ φ. ὁρίσειε Arist. EN 1107a1, al.; φ. περί τινος possessing sagacity or discernment in a thing, X. Cyr. 1.6.15, 21 (Comp.); περί τι Pl. Grg. 490b (Comp.), Isoc. 12.161 (Comp.); εἴς τι Pl. Alc. 1.125a; ἐν τῷ σίτῳ φ. καὶ μέτριοι X. Cyr. 5.2.17.
- 2 of thoughts, acts, and the like, φ. τι ἐργάσασθαι Ar. Lys. 42; φιλόπολις ἀρετή, φρόνιμος ib. 547 (lyr.).
- 3 of birds as giving omens, τοὺς ἄνωθεν φρονιμωτάτους οἰωνούς S. El. 1058 (lyr.).
- b sagacious, of animals, Pl. Plt. 263d, Arist. HA 488b15, PA 648a8 (Comp.), 687a8 (Sup.), GA 753a11 (Comp.), al.
- 4 τὸ φ. practical wisdom, prudence, E. Fr. 52.9 (lyr.), Pl. R. 586d, al.; opp. τὸ ἄφρον, Id. Phdr. 235e; ἰέναι ἐπὶ τὸ φρονιμώτερον X. Smp. 8.14: pl., ἄπορος ἐπὶ φρόνιμα helpless in point of wisdom, S. OT 692 (lyr.); τὰ -ώτερα ποιεῖν Isoc. 15.211.
- 5 Adv. -μως Ar. Eq. 1364, Av. 1333 (lyr.), Pl. La. 192e, etc.; opp. ἀλόγως, Isoc. 3.9; φ. ἔχειν X. Cyr. 3.3.57; διακεῖσθαι Isoc. 8.114: Comp. φρονιμώτερον, διακεῖσθαι τῶν ἄλλων Id. 2.10; -ωτέρως Id. 13.15: Sup. -ώτατα, λέγειν X. Ap. 20.
1. bij zijn/haar verstand:
2. verstandig; ook van dieren intelligent:
3. subst. tegenwoordigheid van geest:
• Adv., φρονίμως ζῆν, λογίζεσθαι, Plat. Lach. 193a, Epinom. 982b.
Strong 5429
practically wise, sensible, prudent: Mt 10:16 24:45, Lk 12:42, I Co 10:15; opp. to μωρός, Mt 7:24 25:2, 4, 8, 9, I Co 4:10; to ἄφρων, II Co 11:19; φ. παρ’ ἑαυτῷ (EV, wise in one's own conceit), Ro 11:25 12:16 (cf. Pr 3:7); compar., -ώτερος, Lk 16:8.†
- Iin oneʼs right mind, in oneʼs senses, Soph.
- IIstaid, unmoved, discreet, Xen.; τὸ φρ. presence of mind, Xen.
- IIIwise, sensible, prudent, Lat. prudens, Plat., etc.:— τὸ φρόνιμον prudence, Plat.; and in pl., ἄπορος ἐπὶ φρόνιμα devoid of wisdom, Soph.; φρονιμώτατα λέγειν Xen.
- 2adv. -μως, Ar., Plat., etc.; φρ. ἔχειν Xen.; comp. φρονιμώτερον, Isocr.
-
…πότερον φρόνιμον καὶ πότερον ἄφρονα ; τὸν μὲν μουσικὸν δήπου φρόνιμον, τὸν δὲ ἄμουσον ἄφρονα. οὐκοῦν καὶ ἅπερ φρόνιμον, ἀγαθόν, ἃ δὲ ἄφρονα, κακόν ; ναί. τί δὲ ἰατρικόν ; οὐχ οὕτως ; οὕτως .…
Plato, Republic
-
…ᾖα, ἐπιχειρῶν ἕκαστον ὑμῶν πείθειν μὴ πρότερον μήτε τῶν ἑαυτοῦ μηδενὸς ἐπιμελεῖσθαι πρὶν ἑαυτοῦ ἐπιμεληθείη ὅπως ὡς βέλτιστος καὶ φρονιμώτατος ἔσοιτο, μήτε τῶν τῆς πόλεως, πρὶν αὐτῆς τῆς πόλεως, τῶν τε ἄλλων οὕτω κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον…
Plato, Apology
-
…ὀλίγου δεῖν τοῦ πλείστου ἐνδεεῖς εἶναι ζητοῦντι κατὰ τὸν θεόν, ἄλλοι δὲ δοκοῦντες φαυλότεροι ἐπιεικέστεροι εἶναι ἄνδρες πρὸς τὸ φρονίμως ἔχειν. δεῖ δὴ ὑμῖν τὴν ἐμὴν πλάνην ἐπιδεῖξαι ὥσπερ πόνους τινὰς πονοῦντος ἵνα μοι καὶ ἀνέλεγκτος ἡ μαντεία γένοιτο…
Plato, Apology
-
…δὲ δίκαιος οὐδέτερα ; καὶ τοῦτʼ, ἔφη, εὖ. οὐκοῦν, ἦν δʼ ἐγώ, καὶ ἔοικε τῷ φρονίμῳ καὶ τῷ ἀγαθῷ ὁ ἄδικος, ὁ δὲ δίκαιος οὐκ ἔοικεν ; πῶς γὰρ οὐ μέλλει, ἔφη, ὁ…
Plato, Republic
-
…; ἔφη. εἶεν, ὦ Θρασύμαχε · μουσικὸν δέ τινα λέγεις, ἕτερον δὲ ἄμουσον ; ἔγωγε. πότερον φρόνιμον καὶ πότερον ἄφρονα ; τὸν μὲν μουσικὸν δήπου φρόνιμον, τὸν δὲ ἄμουσον ἄφρονα. οὐκοῦν καὶ ἅπερ φρόνιμον ,…
Plato, Republic
-
…ἄδικος τοῦ τε ὁμοίου καὶ τοῦ ἀνομοίου ; ἄριστα, ἔφη, εἴρηκας. ἔστιν δέ γε, ἔφην, φρόνιμός τε καὶ ἀγαθὸς ὁ ἄδικος, ὁ δὲ δίκαιος οὐδέτερα ; καὶ τοῦτʼ, ἔφη, εὖ. οὐκοῦν ,…
Plato, Republic
-
…καλῶς. οὐκοῦν τὰς μὲν χρηστὰς τιμᾶν, τὰς δὲ πονηρὰς μή ; ναί. χρησταὶ δὲ οὐχ αἱ τῶν φρονίμων, πονηραὶ δὲ αἱ τῶν ἀφρόνων ; πῶς δʼ οὔ ; φέρε δή, πῶς αὖ τὰ τοιαῦτα ἐλέγετο ;…
Plato, Crito
-
…ἀλλὰ πάνυ γενναίαν εὐήθειαν. τὴν ἀδικίαν ἄρα κακοήθειαν καλεῖς ; οὔκ, ἀλλʼ εὐβουλίαν, ἔφη. ἦ καὶ φρόνιμοί σοι, ὦ Θρασύμαχε, δοκοῦσιν εἶναι καὶ ἀγαθοὶ οἱ ἄδικοι ; οἵ γε τελέως, ἔφη, οἷοί τε…
Plato, Republic
-
…δέ τινα λέγεις, ἕτερον δὲ ἄμουσον ; ἔγωγε. πότερον φρόνιμον καὶ πότερον ἄφρονα ; τὸν μὲν μουσικὸν δήπου φρόνιμον, τὸν δὲ ἄμουσον ἄφρονα. οὐκοῦν καὶ ἅπερ φρόνιμον, ἀγαθόν, ἃ δὲ ἄφρονα, κακόν ; ναί…
Plato, Republic
-
…τʼ ἦσαν καὶ ἀγαθὰ τὰ μέγιστα, καὶ καλῶς ἂν εἶχεν. νῦν δὲ οὐδέτερα οἷοί τε · οὔτε γὰρ φρόνιμον οὔτε ἄφρονα δυνατοὶ ποιῆσαι, ποιοῦσι δὲ τοῦτο ὅτι ἂν τύχωσι. ταῦτα μὲν δὴ οὕτως ἐχέτω · τάδε δέ…
Plato, Crito