φρονέω

φρον-έω, Ep. subj. φρονέῃσι Od. 7.75: Ep. impf. φρόνεον Il. 17.286, φρονέεσκον A.R. 4.1164: fut. -ήσω Ar. Ec. 630 (anap.), etc.: aor. ἐφρόνησα Hdt. 1.60, A. Eu. 115, etc.: pf. πεφρόνηκα Emp. 103.1, Isoc. 5.124, D.S. 18.66:—Pass., Arist. Xen. 980a9; imper. φρονείσθω v.l. for φρονεῖτε in Ep.Phil. 2.5:—

• to be minded, either of reflection or of purpose: hence,
• • I have understanding, be wise, prudent, rare in Hom., ἄριστοι . . μάχεσθαί τε φρονέειν τε best both in battle and counsel, Il. 6.79: but freq. in Trag. and Att., [Ζῆνα] τὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώσαντα A. Ag. 176 (lyr.); φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις Id. Supp. 204, cf. 176; φρονεῖν γὰρ οἱ ταχεῖς οὐκ ἀσφαλεῖς S. OT 617; φρονεῖν οἶδεν μόνη Id. Tr. 313; λίαν φ. to be over-wise, E. IA 924; φ. πλέον Pl. Hp.Mi. 371a; τὸ φρονεῖν understanding, prudence, S. Ant. 1347 (anap.), 1353 (anap.); κράτιστοι φρονεῖν Antipho 2.1.1; καὶ φ. καὶ συμπράττειν X. Cyr. 5.5.44; εἰδέναι καὶ φ. Pl. Alc. 1.133c; τὸ φ. καὶ τὸ νοεῖν Id. Phlb. 11b; λέγειν τε καὶ φ. Id. Phdr. 266b, cf. Isoc. 4.50; τῷ φρονεῖν τε καὶ σωφρονεῖν Pl. Lg. 712a; τὸ μὴ φρονοῦν, of an infant, A. Ch. 753; ἐπειδὴ τάχιστα ἤρχετο φ. Is. 9.20; ἡ φρονοῦσα ἡλικία Aeschin. 1.139: Com. of fish, ἰχθῦς φρονοῦντας full-grown, Ephipp. 21.3; ζῷον λογικὸν καὶ φρονοῦν Phld. Piet. 15: c. acc., φρονῆσαι τὰ κυριώτατα to be wise in respect of the most important matters, Id. Rh. 2.35S.
  • • 2 with Advbs., εὖ φρονεῖν think rightly, περί τινος Hdt. 2.16; to be sane (cf. infr. IV), E. Ba. 851, Ar. Nu. 817, Lys. 19.41, etc.; κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν A. Pr. 387; οἱ φρονοῦντες εὖ κρατοῦσι πανταχοῦ S. Aj. 1252, cf. El. 394, E. Or. 99, al. (but εὖ φρ., also, to be well disposed, v. infr. II.2); κακῶς, καλῶς φ., Od. 18.168, S. OT 600, Ant. 557; ὀρθῶς φ. And. 2.23; ὀρθῶς φ. πρός τι A. Pr. 1000; μῶρα, πλάγια φ., S. Aj. 594, E. IA 332 (troch.).
    • 3 think, Heraclit. 113, Parm. 16.3, Emp. 108.2, cf. Arist. de.An. 427a19; ὡς . ., ὅτι . ., S. Ant. 49, OC 872; φρόνει νιν ὡς ἥξοντα Id. Tr. 289; mean, ἄλλα φ. καὶ ἄλλα λέγειν Hdt. 9.54; ἕτερα μὲν λέγων, ἕτερα δὲ φρονῶν Din. 1.47; ὁ μὴ λέγων ἃ φρονεῖ D. 18.282, cf. 19.224.
    • 4 feel by experience, know full well, σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν S. Aj. 942, cf. OC 1741 (lyr.); πειρώμενος ὅ τι φρονέοιεν [τὰ μαντήϊα] to test the knowledge of the oracles, Hdt. 1.46.
  • II to be fain that . ., c. acc. et inf., Il. 3.98: c. inf., to be minded to do, 9.608, 17.286; without inf., οἱ δʼ ἰθὺς φρόνεον [ἰέναι] were minded to go right on ward, 13.135, cf. 12.124; ᾗπερ δὴ φρονέω [τελέσαι] 9.310; φρονῶν ἔπρασσον of set purpose, S. OC 271: in Prose, mean, intend, τοῦτο φρονεῖ ἡμῶν ἡ . . ἀγωγή this is what your bringing us here means, Th. 5.85.
  • • 2 freq. with neut. Adj.,
    • • a φ. τινί τινα to have certain thoughts for or towards any one, to be so and so minded towards him, πατρὶ φίλα φρονέων kindly minded towards him, Il. 4.219, cf. Od. 6.313, etc.; κακὰ φρονέουσι . . ἀλλήλοισιν Il. 22.264; τῷ ὀλοὰ φρονέων 16.701; μαλακὰ φ. ἐσλοῖς Pi. N. 4.95; πιστά τινι Id. O. 3.17; φρονοῦντας ἄριστα αὐτοῖς Ar. Pl. 577 (anap.): with Advbs., εὖ φρονεῖν τισι (cf. supr. I.2) Od. 7.74, cf. A. Ag. 1436, etc.; φρονεῖς εὖ τοῖς ἠγγελμένοις you rejoice at them, Id. Ch. 774; also εἰς ὑμᾶς εὖ φ. And. 2.4; τισὶ καλῶς φ. SIG 527.38 (Crete, iii B. C.); τοιαῦτα περί τινος φ. Isoc. 3.60: to be minded so and so, think or purpose such and such things, ἀγαθὰ φ. Il. 6.162, Od. 1.43; φίλα φ. ib. 307; κακά 17.596; τὰ φρονέεις ἅ τʼ ἐγώ περ Il. 4.361; κρυπτάδια φ. to have secret purposes, 1.542; ἀταλὰ φ. to be gaily disposed, 18.567, Hes. Th. 989; πυκινὰ φ. have wise thoughts, be cunningly minded, Od. 9.445; ἐφημέρια φ. think only of the passing day, 21.85; θεοῖσιν ἶσα φ. Il. 5.441; θνητὰ φ. S. Fr. 590 (anap.), E. Alc. 799; ἀθάνατα Pl. Ti. 90c; οὐ κατʼ ἄνθρωπον φ. A. Th. 425, S. Aj. 777; ἐπὶ ταῖς εὐτυχίαις ὑπὲρ ἄνθρωπον φ. X. Cyr. 8.7.3; μηδὲν ὑπὲρ τὴν πήραν φ. Luc. Tim. 57: also καίρια φ. S. El. 228 (lyr.); σώφρονα Id. Fr. 64; οὐ τὰ ἄριστα φ. Th. 2.22; ἡ πόλις χεῖρον φ. Isoc. 8.126; τυραννικὰ φ. to have tyranny in mind, Ar. V. 507 (troch.); ἀρχαιϊκὰ φ. to have old-fashioned notions, Id. Nu. 821; τὰ τοῦ θεοῦ, τὰ τῆς σαρκὸς φ., Ev.Matt. 16.23, Ep.Rom. 8.5; also οὐ παρδάλιος τόσσον μένος ὅσσον Πάνθου υἷες φρονέουσιν the pantherʼs courage is not so great as is the spirit of the sons of Panthus, Il. 17.23.
      • b esp. freq. in the phrase μέγα φρονεῖν to be high-minded, have high thoughts, to be high-spirited, Il. 11.296, 13.156; of lions and boars, 16.758, 11.325, cf. X. Cyr. 7.5.62; φρονεῖ γὰρ ὡς γυνὴ μέγα S. OT 1078, cf. Lys. 2.48, Isoc. 4.132; in Att., freq. in bad sense, to be presumptuous, ἐφʼ ἑαυτῷ, ἑαυτοῖς μέγα φ., Th. 6.16, X. HG 7.1.27 (also μεγάλα φ. Ar. Ach. 988; φ. ἐφʼ αὑτῷ τηλικοῦτον ἡλίκον εἰκός . . D. 21.62): with Comp., μεῖζον φ. to have over-high thoughts, X. An. 5.6.8 (but simply, pluck up courage, ἐπὶ τῷ γεγενημένῳ Id. HG 3.5.21); φ. μεῖζον ἢ κατʼ ἄνδρα S. Ant. 768; μεῖζον τοῦ δέοντος Isoc. 7.7, cf. 6.34: rarely in pl., μείζω τῆς δίκης φ. E. Heracl. 933; with Sup., οἱ μέγιστον φρονοῦντες Pl. Phdr. 257e; ἐφʼ ἱππικῇ X. Ages. 2.5; also μάλιστα φ. ἐπί τινι D. 28.2; ἐπὶ τοῖς προγόνοις οὐ μεῖον φ. X. Eq.Mag. 7.3, cf. Ap. 24; take pride in, ἐπὶ παιδεύσει μέγα φρονοῦντες Pl. Prt. 342d; φ. ἐπὶ τῇ ὥρᾳ θαυμάσιον ὅσον Id. Smp. 217a; also φ. εἰς ἡμᾶς μέγα E. Hipp. 6; περὶ τὸ γράφειν λόγους Aeschin. 2.125; μέγα φ. ὅτι . . X. Cyr. 2.3.13; μέγα φ. ὡς εὖ ἐρῶν Pl. Smp. 198d; μέγα φ. μὴ ὑπείξειν haughty in their resolution not to . ., X. HG 5.4.45: later φ. alone, = μέγα φ., φρονήσας ἐφʼ αὑτῷ Paus. 1.12.5; διὰ τὸν πατέρα ἀξιώματι προέχοντα Id. 4.1.2: opp. σμικρὸν φ. to be poor-spirited, S. Aj. 1120; μικρὸν φ. Isoc. 4.151; μικρὸν καὶ ταπεινὸν φ. D. 13.25, etc.; ἧσσον, ἔλασσον φ. τινος, E. Andr. 313, Ph. 1128; φ. ἔλαττον ἢ πρότερον Isoc. 12.47, etc.; οὐ σμικρὸν φ. ἐς τὰς Ἀθήνας E. Heracl. 386: also μετριώτερον πρὸς ἡμᾶς φ. X. Cyr. 4.3.7.
      • c of those who agree in opinion, τά τινος φρονεῖν to be of anotherʼs mind, be on his side or of his party, Hdt. 2.162, etc.; τὰ σὰ φ. Id. 7.102; εὖ φ. τὰ σά S. Aj. 491; φ. τὰ Βρασίδον Ar. Pax 640 (troch.), cf. D. 18.161; also ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα thinking like me, Il. 15.50, cf. S. Ant. 374 (lyr.); τὠυτὸ or κατὰ τὠυτὸ φ. to be like-minded, make common cause, Hdt. 1.60, 5.3; ἐμοὶ φ. ξυνῳδά Ar. Av. 635 (lyr.): opp. ἀμφὶς φ. think differently, Il. 13.345; ἄλλῃ φ. think another way, h.Ap. 469.
  • III comprehend, γιγνώσκω, φρονέω Od. 16.136, al.: more freq. c. acc., to be well aware of . ., τὰ φρονέουσʼ ἀνὰ θυμόν, ἃ . . 2.116; οὐκ ὄπιδα φρονέοντες ἐνὶ φρεσίν paying no heed to it, 14.82; φ. τὴν ἡμέραν pay regard to it, Ep.Rom. 14.6; consider, ponder, Il. 2.36, 18.4, al.
  • IV to be in possession of oneʼs senses, sts. almost = ζῆν, to be sensible, be alive, ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντʼ ἐλέησον, for ἔτι ζῶντα, Il. 22.59; θανόντι δʼ, οὐ φρονοῦντι, δειλαία χάρις ἐπέμπετο A. Ch. 517; ἐν τῷ φ. γὰρ μηδὲν ἥδιστος βίος S. Aj. 554; μηδὲ ζῆν . ., μηδὲ φρονεῖν Pl. Sph. 249a; but also, to be in oneʼs senses or right wits, φρονοῦντα, opp. μεμηνότα, S. Aj. 82, cf. 344; ἔξω ἐλαύνειν τινὰ τοῦ φρονεῖν E. Ba. 853; φρονεῖς ὀρθὰ κοὐ μαίνῃ Id. Med. 1129; ἐξεστηκὼς τοῦ φρονεῖν Isoc. 5.18; τὰ φαλάγγια τοῦ φ. ἐξίστησι X. Mem. 1.3.12; οὐκ ἂν παρείμην οἷσι μὴ δοκῶ φρονεῖν S. OC 1666; ἐγὼ νῦν φρονῶ τότʼ οὐ φρονῶν E. Med. 1329; φρονῶν οὐδὲν φρονεῖς though in thy wits thouʼrt nothing wise, Id. Ba. 332 (for εὖ φ. v. supr. Ι.2); ὁρώντων, φρονούντων, βλεπόντων ὑμῶν Aeschin. 3.94: ζῶν καὶ φρονῶν alive and in his right mind, freq. in Inscrr., IGRom. 1.804 (Perinthus), etc.; ζῶν καὶ φρενῶν (sic) Jahresh. 23 Beibl. 206 (ibid.), Rev.Arch. 21 (1925).240 (Callatis); νοῶν καὶ φρονῶν Test.Epict. 1.2, PPetr. 3 p.4 (iii B.C.).

φρονέω, drückt ursprünglich alle Tätigkeiten des φρήν, der φρένες aus ; – denken ; Verstand od. Einsicht haben, richtig denken, klug sein ; ἄριστοι μάχεσθαί τε φρονέειν τε, die Tüchtigsten zum Kampf u. zu klugem Rate, Il. 6.79 ; oft so bei Tragg.: εὖ φρονῶν, ὀρθῶς φρονεῖν, Aesch. Prom. 385, 1002 ; παῖδες, φρονεῖν χρή Suppl. 173 ; φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις 201 ; φρονεῖν γὰρ οἱ ταχεῖς οὐκ ἀσφαλεῖς Soph. O.R. 617 ; μῶρα φρονῶν Aj. 591 ; u. oft εὖ φρονῶν, wie Eur.; auch oft allein, vgl. Soph. O.C. 1662, Ant. 553, 703, 723 ; im Gegensatz zum Wahnsinn, seines Verstandes mächtig sein, Aj. 82, 337 u. oft ; bei Eur. auch ἐγὼ νῦν φρονῶ, τότʼ οὐ φρονῶν, Med. 1529 ; ὀρθὰ φρονεῖς. 1129 ; πλάγια φρονεῖς I.A. 332 ; οἱ εὖ φρονοῦντες Her. 2.16 ; Plat. sagt πότερον τὸ αἷμα ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν, Phaed. 96b ; – in Prosa gew. seinen gesunden Verstand oder seine Besinnung haben, εὖ φρονεῖν, richtig denken, wie Hom.; so Arist. rhet. 1.1 u. sonst ; τὸ δὲ σωφρονεῖν λέγεις εὖ φρονεῖν Plat. Prot. 333c ; οἱ εὖ φρονοῦντες, die ihren guten, gefunden Verstand haben ; ἐξιστάναι τινὰ τοῦ φρονεῖν, Einen des Verstandes u. der Besinnung berauben, wie ἔξω ἐλαύνειν τοῦ φρονεῖν Eur. Bacch. 851 ; ἐξίστασθαι τοῦ φρονεῖν, den Verstand, die Besinnung verlieren ; dah. ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντʼ ἐλέησον Il. 22.59, so viel wie ἔτι ζῶντα, so lange ich noch lebe ; vgl. θανόντι δʼ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις ἐπέμπετο Aesch. Ch. 510, der Nichts mehr fühlte, merkte ; Plat. μηδὲ ζῆν αὐτό, μηδὲ φρονεῖν, Soph. 249a. – C. accus. erkennen, verstehen, begreifen ; γιγνώσκω, φρονέω Od. 16.136, 17.193, 281 ; εἰ φρονέοιεν τὴν ἀληθηΐην Her. 1.46 ; ἐπὶ τοσοῦτο γε φρονέω, so Viel sehe ich ein, 6.97 ; neben νοεῖν Plat. Phil. 11b ; und so auch Folgde. – Bes. aber eine Gesinnung, Meinung haben, im Sinne haben, zur Absicht haben, beabsichtigen, wollen ; Hom. oft ; mit dem Zusatz ἐνὶ θυμῷ Od. 6.313, 7.74, 10.317 ; ἀνὰ θυμόν Il. 2.36, 18.4, Od. 2.116 u. sonst ; auch ἐνὶ φρεσί, 14.82 ; τὸν μῦθον ἀποειπεῖν, ᾗπερ δὴ φρονέω Il. 9.310, wie ich es denke, meine ; φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ, ich denke, trachte darnach, hoffe, Il. 9.608 ; φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι 17.286 ; u. mit acc. c. inf., φρονέω δὲ διακρινθήμεναι ἤδη Ἀργείους καὶ Τρῶας Il. 3.98. An οἱ δʼ ἰθὺς φρόνεον μάχεσθαι Il. 13.135 schließt sich Xen. τοξεύειν καὶ ἀκοντίζειν οὐκ ἐφρόνουν, sie dachten nicht daran zu schießen und zu werfen, Cyr. 3.3.66. – Mit dem bloßen acc., τὰ γὰρ φρονέεις, ἅ τʼ ἐγώ περ Il. 4.361 ; ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα, mir gleich denkend, denkend wie ich, 15.50 ; θεοῖσιν ἶσα φρονεῖν, sich den Göttern gleich dünken, 5.441 ; ἀμφὶς φρονεῖν, getrennter, verschiedener Meinung sein, 13.345 ; ἄλλῃ φρονεῖν, anders wohin denken, H.h. Apoll. 469 ; αὔδα ὅ τι φρονέεις, sage, was du denkst, im Sinne hast, Il. 14.195 ; bes. τινί τι, u. mit adv., Etwas für od. gegen Einen haben, Einem Etwas ansinnen od. anstiften, οἷσίν τʼ εὖ φρονέῃσι καὶ ἀνδράσι νείκεα λύει Od. 7.74 ; οἵ τʼ εὖ μὲν βάζουσι, κακῶς δʼ ὄπιθεν φρονέουσιν 18.168 ; φίλα, ἀγαθά, Il. 4.219, 5.116, 23.305, Od. 1.43, 307, freundlich, gut gegen Einen gesinnt sein, ihm wohlwollen ; ὀλοὰ φρονεῖν Il. 16.701 ; selbst von Tieren, wie von Wölfen u. Schafen, κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν 22.264 ; aber ἀγαθὰ φρονέων 6.162 ist in sittlicher Beziehung der gut, edel Denkende ; τὰ ἀμείνω φρονέειν, der bessern Meinung sein, auf der bessern Seite sein, Her. 7.145, 172 ; κρυπτάδια φρ., Heimliches sinnen, heimliche Anschläge machen, Il. 1.542 ; ἀταλὰ φρ., jugendlich, heiter gesinnt sein, 13.567 ; H.h. Cer. 24 ; Hes. Th. 989 (vgl. ἀταλάφρων); πυκνά und πυκινὰ φρ., kluge Gedanken haben, List im Sinne haben, Od. 9.445 ; ἐφημέρια, nur für den gegenwärtigen Tag denken, 21.85 ; φρονεῖν τὸ παρακείμενον Pind. N. 3.72 ; πιστά, treu gesinnt sein, κακά, μαλακά, schlecht, mild gesinnt sein, Ol. 3.18, P. 8.86, N. 4.95 ; σκολιὰ φρονεῖν Scol. 14 Jacobs ; εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι Aesch. Spt. 352 ; εὖ φρονεῖν τινι, wohlgesinnt sein gegen Einen, Ag. 1411, vgl. 262 ; ἃ μὴ φρονῶ γὰρ οὐ φιλῶ λέγειν μάτην Soph. O.R. 1520 ; καλὸν δὲ καὶ ἀγαθὸν μηδὲν φρονεῖν Plat. Rep. VI.505b ; τὰ αὐτὰ φρονεῖν, od. τὸ αὐτό, dasselbe denken, einstimmig, einträchtig sein, Her. 1.60, 5.3, 72 ; ἄλλα φρονέειν καὶ ἂλλα λέγειν 9.54 ; ξυνῳδά τινι φρονεῖν Ar. Av. 634. – Bes. häufig μέγα φρονεῖν, groß denken, hoch, stolz gesinnt sein, hohen Mut oder Uebermut hegen, Il. 8.553, 16.258 ; womit man vgl. οὐ παρδάλιος τόσσον μένος, ὅσσον Πάνθου υἷες φρονέουσιν, nicht des Panthers Mut ist so groß, wie ihn des Panthos Söhne hegen, Il. 17.23 ; selbst von Tieren, μέγα φρονεῖν, voll trotziges Mutes sein, von Ebern 11.325, von Löwen 17.758, u. Folgde oft. Bei den Att. fast immer im tadelnden Sinne, eine hohe Meinung von sich haben, übertriebenes Selbstgefühl haben, φρονεῖ γὰρ ὡς γυνὴ μέγα Soph. O.R. 1078 ; Ant. 475 ; sich brüsten, großprahlen, ἐπί τινι, auf Etwas stolz sein, womit groß tun, Plat. Prot. 342d ; οἱ μέγιστον φρονοῦντες Phaedr. 257e ; auch wird μέγα zuweilen ausgelassen, ἐφʼ ᾧ φρονεῖ μάλιστα Dem. 28.2 ; μεῖζον φρονεῖν, höher denken, als es dem Sterblichen geziemt, mit seinen Anmaßungen Ziel und Grenze überschreiten, φρονείτω μεῖζον ἢ κατʼ ἄνδρα Soph. Ant. 765 (aber πλέον φρονεῖν ist = einsichtsvoller sein, Plat. Hipp. mai. 371a); Ggstz μικρόν od. μικρὰ φρονεῖν, kleinmütig, zaghaft sein, ὁ τοξότης ἔοικεν οὐ σμικρὸν φρονεῖν Aj. 1099 ; Isocr. 4.151 ; μεῖον φρ., kleinmütiger od. allzu kleinmütig sein, Xen. Apol. 24 ; οὐκ ἔλασσον Ἄρεος εἰς μάχην φρονεῖν Eur. Phoen. 1135 ; dagegen μέτριον od. μέτρια φρονεῖν, bescheiden denken, bescheidenes Sinnes, ohne Anmaßung sein. Man vgl. noch ὁ κόμπος δʼ οὐ κατʼ ἄνθρωπον φρονεῖ Aesch. Spt. 407, nicht wie es sich für den Menschen ziemt ; οὐχ ὑπέρφευ θνητὸν ὄντα χρὴ φρονεῖν Pers. 806 ; ἐπεί σε μανθάνω θνητὴν φρονοῦσαν θνητά Soph. Tr. 473 ; φρονεῖν ἄμεινον Διός Eur. Suppl. 504 ; τυραννικά Ar. Vesp. 507 ; ἀθάνατα καὶ θεῖα Plat. Tim. 90c ; νεώτερα φρονεῖν, wie νεωτερίζειν, Neuerungen im Sinne haben ; ἀρχαϊκὰ φρονεῖν, altväterisch, altfränkisch denken, gesinnt sein, Ar. Nub. 811 ; τά τινος φρονεῖν, Jemandes Gesinnungen, Meinungen teilen, von seiner Partei sein, es mit ihm halten, ihm anhangen, Thuc. 3.68 ; auch τὰ πρός τινα φρονεῖν, Xen. An. 7.7.30. – beachten, berücksichtigen, u. dah. sich wovor in Acht nehmen, scheuen, ὄπιδα Od. 14.82 ; – εὖ φρονεῖν auch = sich freuen, ἀλλʼ εὖ φρονεῖς εὖ τοῖσι νῦν ἠγγελμένοις Aesch. Ch. 763 ; Thuc. sagt auch τοῦτο φρονεῖ ἡ ἀγωγή, das bezweckt, 5.85.

φρονέω

[φρεν-, φρήν.]

(ἐπι-)

• • 1

    To have (good) understanding or intelligence : νόον πύκα περ φρονεόντων Il. 9.554, Il. 14.217.

    To exercise the understanding : ἄριστοι μάχεσθαί τε φρονέειν τε (in fighting and counsel) Il. 6.79, φρονέων πεφυλαγμένος εἶναι (taking heed) Il. 23.343.

    To understand something, comprehend, see : γιγνώσκω, φρονέω Od. 16.136 = Od. 17.193 = 281.

  • 2

    App., to have feeling or sensibility : ἔμʼ ἔτι φρονέοντʼ ἐλέησον Il. 22.59 (he seems to mean that old as he is age has not taken away sensibility to suffering).

  • 3

    To be minded, inclined, disposed, bent, in a specified way : φρονέω διακρινθήμεναι ἤδη Ἀργείους καὶ Τρῶας (my mind or wish is that they be . . .) Il. 3.98, φρονέω τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ (i.e. I am satisfied with such honour) Il. 9.608, ἰθὺς φρονέων (with straight onward course) Il. 12.124, ἰθὺς φρόνεον (turned not aside in their purpose) Il. 13.135. Cf. Il. 9.310, Il. 13.345, Il. 15.50, Il. 17.286, Il. 23.305 : οἷσιν εὖ φρονέῃσιν (whom she favours) Od. 7.74.

    For ἐῢ φρονέων see ἐϋφρονέων.

  • 4

    To have one’s mind set upon, desire, will, purpose, meditate : τὰ φρονέων, ἵνα δαμείη Il. 5.564, κακὰ φρονέων Il. 7.70, Il. 10.486, Il. 12.67, Il. 16.373, 783, τὰ ἃ φρονέων (taking his own way) Il. 8.430, τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω λαούς (for that end) Il. 17.225. Cf. Il. 1.542, Il. 7.34, Il. 14.195=Il. 18.426, Il. 15.603, 703, Il. 16.701, Il. 22.264, 320, Il. 24.173: τὰ φρονέων (to carry out this) Od. 24.241. Cf. Od. 1.43, Od. 5.89, Od. 10.317, Od. 17.596, Od. 18.232, Od. 20.5, Od. 22.51.

  • 5

    To have the mind attuned to a specified pitch, think of oneself or of what lies before one in a specified way: θεοῖσιν ἶσα φρονέειν Il. 5.441, ὅσσον πάνθου υἷες φρονέουσιν Il. 17.23.

    For μέγα φρονέων see μέγας 11.a.

  • 6

    To have or conceive in one’s mind or heart, be endowed with or inspired by: τὰ φρονέεις ἅ τʼ ἐγώ περ Il. 4.361, ἀγαθὰ φρονέοντα Il. 6.162 ((for he was) of noble heart; cf. φρεσὶ κέχρητʼ ἀγαθῇσιν Od. 3.266), ἀταλὰ φρονέοντες Il. 18.567 (see ἀταλός): πυκινὰ φρονέοντι Od. 9.445 (cf. εἰδὼς μήδεα πυκνά Il. 3.202), ἐφημέρια φρονέοντες Od. 21.85 (see ἐφημέριος). Cf. Od. 7.312.

    For φίλα φρονέειν see φίλος 5.c.

  • 7

    To occupy one’s mind with, consider, debate, turn over, ponder: τὰ φρονέων, ὅπως . . . Il. 10.491, τὰ φρονέονθʼ ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν (i. e. he had a foreboding of the evil that had befallen him) Il. 18.4. Cf. Il. 2.36, Il. 16.715: Od. 1.118.

  • 8

    To consider or take counsel with oneself, debate, ponder: ὧδέ (ὣς ἄρα) οἱ (μοι) φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι Il. 13.458 = Il. 14.23 = Il. 16.652: = Od. 15.204 = Od. 18.93 = Od. 22.338 = Od. 24.239, Od. 5.474 = Od. 6.145, Od. 10.153, κακῶς φρονέουσιν (they are meditating evil) Od. 18.168.

  • 9

    To take into consideration or account as a reason or motive, consider, regard: τὰ φρονέων, ὃ . . . Il. 9.493: τὰ φρονέουσʼ ἅ οἱ πέρι δῶκεν Ἀθήνη (i.e. emboldened by the consciousness of the possession of such gifts) Od. 2.116. Cf. Il. 23.545: Od. 14.82.

φρονέω (φρόνει; φρονέων; φρονεῖν.)

• 1be minded (in some way), c. n. adj. πιστὰ φρονέων with loyal heart O. 3.17 κακὰ φρονέων relentlessly P. 8.82 μαλακὰ μὲν φρονέων ἐσλοῖς, τραχὺς δὲ παλιγκότοις ἔφεδρος N. 4.95 “ἄλλοτʼ ἀλλοῖα φρόνει” keep different moods for different times fr. 43. 5. ἐμὲ δὲ πρέπει παρθενήια μὲν φρονεῖν γλῶσσᾳ τε λέγεσθαι think maiden thoughts Παρθ. 2. 34. c. subs., ἐλᾷ δὲ καὶ τέσσαρας ἀρετὰς ὁ θνατὸς αἰών, φρονεῖν δʼ ἐνέπει τὸ παρκείμενον (ὡς δεῖ περὶ τοῦ παρόντος φροντίζειν Σ.) N. 3.75

φρονέω (φρήν), subj. φρονέῃσι: use the mind, have living thoughts, live, Il. 22.59; have in mind, hence consider, think, intend; ἄριστοι μάχεσθαί τε φρονέειν τε, intellectual activity opp. to physical prowess, Il. 6.79; to express opinion, foll. by inf., Il. 3.98; sentiment, habit of mind, πυκινὰ φρονέειν (intelligence), ἶσόν τινι φρονέειν, ἀμφίς, εὖ, κακῶς, be ‘well’ or ‘ill - disposed,’ Od. 7.74, Od. 18.168.

φρονέω, φρήν

• • Ito think, to have understanding, to be sage, wise, prudent, ἄριστοι μάχεσθαί τε φρονέειν τε best both in battle and counsel, Il.; τὸ μὴ φρονοῦν, of an infant, Aesch.; οἱ φρονοῦντες the wise, Soph.; τὸ φρονεῖν φρόνησις, wisdom, understanding, Soph.:—with Advs., εὖ φρονεῖν Hdt., Trag.; καλῶς φρ. Od., etc.
  • IIto be minded in a certain way, to mean, intend, purpose, c. inf., Il.; φρόνεον ἰέναι were minded to go, Il.:—absol., φρονῶν ἔπρασσον prudens faciebam, purposely, Soph.; τοῦτο φρονεῖ ἡ ἀγωγὴ ἡμῶν this is what your bringing us here means, Thuc.
  • • 2with a neut. adj., φρ. τινί τι to be so and so minded towards him, πατρὶ φίλα φρονέων kindly minded towards him, Hom.; so, κακὰ φρονέουσι ἀλλήλοισιν Il.; so with Advs., εὖ φρονεῖν τινι (v. supr.) Od., etc.
    • 3without a dat., ἀγαθά or κακὰ φρ. Hom.; πυκνά or πυκινὰ φρ. to have wise thoughts, be cunningly minded, Od.; ἐφημέρια φρ. to think only of the passing day, Od.; θνητὰ φρ. Eur.; τυραννικὰ φρ. to have tyranny in mind, Ar.; ἀρχαϊκὰ φρ. to have old-fashioned notions, Ar.; esp., μέγα φρονεῖν to be high-minded, Il., Soph., etc.; in bad sense, to be presumptuous, conceited, pride oneself, ἐπί τινι on a thing, Plat., etc.; ἐφʼ ἑαυτῷ μέγα φρ. Thuc.; φρ. μεῖζον ἢ κατʼ ἄνδρα to have thoughts too high for man, Soph.; σμικρὸν φρ. to be low- minded, poor- spirited, Soph.; ἦσσον, ἔλασσον φρ. Eur., etc.; οὐ σμικρὸν φρ. ἔς τινα Eur.
    • 4τά τινος φρονεῖν to be of his mind, of his party, side with him, Hdt., etc.; φρ. τὰ Βρασίδου Ar.; —so ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα thinking like me, Il.; τὰ αὐτά, κατὰ τωὐτὸ φρ. to be like- minded, Hdt.
  • IIIto have a thing in oneʼs mind, mind, take heed to a thing, Od., Aeschin., etc.
  • IVto be in possession of oneʼs senses, to be sensible, be alive, ἔτι φρονέοντα, for ἔτι ζῶντα, Il.; ἐν τῷ φρονεῖν γὰρ μηδὲν ἥδιστος βίος Soph.:—also to be in oneʼs senses, Soph.; φρονῶν οὐδὲν φρονεῖς though in thy wits thouʼrt nothing wise, Eur.