φρονούντως
φρονούντως, wisely, prudently
φρονούντως, Adv. part. pres. Act. of φρονέω,
- wisely, prudently, A. Supp. 204, S. Ant. 682.
φρονούντως, adv. sagement, avec prudence, Eschl. Suppl. 204 ; Soph. Ant. 682.
Étym. φρονέω.
φρονούντως, adv. part. praes. act. von φρονέω, verständig, klug ; Aesch. Suppl. 201 ; λέγειν Soph. Ant. 678.
φρονούντως
adverb from pres. act. part. of φρονέω
- wisely, prudently, Soph.