φρυγεύς
φρυγεύς, one who roasts
φρυγ-εύς, έως, ὁ,
- = foreg. [φρύγετρον] I, Theopomp.Com. 53.
- II one who roasts, Poll. 7.181.
φρυγεύς, έως (ὁ) [ῡ] poêlon ou ustensile pour faire griller, Thpp. com. (Poll. 10, 109).
Étym. φρύγω.
φρυγεύς, [ῡ], ὁ, der Röster, Gefäß zum Rösten, Poll. 1.246.