ἀκήρωτος
ἀκήρωτος, unwaxed
ἀκήρωτος, ον, (κηρόω)
- unwaxed, Luc. Icar. 3, Polyaen. 2.20.
no untado de cera, que está sin encerar
τὰ ὠκύπτερα
πτύξ
ἀ·κήρωτος, ος, ον, non enduit de cire, Luc. Ic. 3 ; Polyen 2, 20, 1.
Étym. ἀ, κηρόω.
ἀκήρωτος, nicht mit Wachs überzogen, Luc. Icarom. 3 ; Polyaen. 2.20.1.
ἀκήρωτος
κηρόω
- unwaxed, Luc.