ἀκιβδήλευτος
ἀκιβδήλευτος, ον, = sq., Ph. 1.565, etc.
1 indemne, no dañado Hsch.
• no falseado Hsch.
2 no adulterable, inalterable
χρῶμα
τύπος
φιλία
ἀνόθευτος καὶ ἀ. χαρά
λόγος
ἀ·κιβδήλευτος, ος, ον, non falsifié, Phil. 1, 565.
Étym. ἀ, κιβδηλεύω.
ἀκιβδήλευτος, unverfälscht, Philo.