ἀκαταμάχητος
ἀκαταμάχητος, unconquerable
ἀκατα-μάχητος, ον,
- unconquerable, LXX Wi. 5.19, M.Ant. 8.48, Men.Prot. p.4 D., Ps.-Callisth. 2.11.
invencible, inexpugnable
ἀσπίδα ἀκαταμάχητον ὁσιότητα
τὸ ἡγεμονικόν
(ἡ σοφία) ὅπλον ἐστὶν ἀκαταμάχητον
τεῖχος
• neutr. subst. τὸ ἀ. la inquebrantabilidad
ἀ·καταμάχητος, ος, ον [μᾰ] inexpugnable, invincible, Luc. Philopatr. 8 ; M. Ant. 8, 78.
Étym. ἀ, καταμάχομαι.
ἀκαταμάχητος, unbekämpfbar, Luc. Philop. 8.
a
ἐπικαλοῦμαι ὑμᾶς, ... ἁγίους, ἀκαταμαχήτους
os invoco a vosotros, sagrados, invencibles
δεῦρό μοι, ὁ ἀ. δαίμων
ven junto a mí, demon invencible
b
ἴνα ... ἀ. παραμένω, ἐγὼ ὁ δεῖνα
para que permanezca invencible yo, fulano