ἀκατάπληκτος
ἀκατάπληκτος, undaunted
ἀκατά-πληκτος, ον,
- undaunted, Epicur. Fr. 37, D.H. 1.81, App. BC 2.142. Adv. -τως Phld. Mort. 39, D.H. 1.57, App. BC 1.110.
1 impávido, no afectado por algo
ἦν ἀ. πρός τε τὰς ὀχλήσεις καὶ τὸν θάνατον
2 adv. -ως sin afectarse D.H.1.57, 7.53,
ἀ. ἐκπνέο[υσι]ν
expiran sin pestañear
ἀ·κατάπληκτος, ος, ον, qui ne se trouble pas, impassible, DH. 1, 81 ; DS. 14, 112, etc.
Étym. ἀ, καταπλήσσω.
ἀκατάπληκτος, unerschrocken, Dion.Hal. 1.81 ; adv. oft Dion.Hal. u.a.