ἀκατάποτος
ἀκατάποτος, not to be swallowed
ἀκατά-ποτος, ον,
- not to be swallowed, LXX Jb. 20.18.
no tragado (mala trad. del hebr. lo’ ya ‘ălōs) LXX Ib.20.18.
ἀ·κατάποτος, ος, ον, qu’on ne peut avaler en buvant, Spt. Job 20, 18.
Étym. ἀ, καταπίνω.
ἀκατάποτος, nicht zu verschlucken, LXX.