ἀκολουθητικός
ἀκολουθητικός, disposed to follow
ἀκολουθ-ητικός, ή, όν,
- disposed to follow, ταῖς ἐπιθυμίαις, τοῖς πάθεσι, Arist. Rh. 1389a5, EN 1095a4; τῷ αἱροῦντι λόγῳ Chrysipp.Stoic. 3.93; τῷ ἄρχοντι Stoic. 3.158.
- 2 capable of following, πόδες (in metre, opp. ἡγεμονικοί) Clearch. 68.
- 3 expressing consequence, σύνδεσμος v.l. in Sch.D.T. p.62 H.
I que tiende a seguir c. dat.
τῷ λόγον ἔχοντι
τῷ αἱροῦντι λόγῳ
τῷ ἄρχοντι
ταῖς ἐπιθυμίαις
τοῖς πάθεσι
II
1 gram. correlativo, consecutivo
σύνδεσμος
de la partícula δέ
2 métr. que no va en cabeza de verso
ἀκολουθητικός, ή, όν [ᾰ] disposé à suivre, Arstt. Rhet. 2, 12, 3 ; Nic. 1, 3, 6, etc.
Étym. ἀκολουθέω.
ἀκολουθητικός, gern folgend, Arist. rhet. 2.12, Eth. oft.