ἄκολος
ἄκολος, a bit, morsel
ἄκολος, ου, ἡ,
- bit, morsel, Od. 17.222, AP 9.563 (Leon.), cf. 6.176 (Maced.), J. BJ 5.10.3; Boeot. for ἔνθεσις, Stratt. 47.7. (Perh.Phryg., cf. Inscr. Phryg. in Jahresh. 8 Beibl. 95 βεκος ακκαλος τι.)
mendrugo de pan
αἰτίζων ἀκόλους
mendigando mendrugosξηρὰς ἀκόλους
• pan
ἀπύρους ἀκόλους
panes que no necesitan cocerse
• gener. bocado
καὶ μόνον οὐκ ἐκ τῶν φαρύγγων ... τὰς ἀκόλους ἀνέφερον
solo les faltaba arrebatarles los bocados de sus gargantas
• palabra beoc. según Estratis
(τὴν ἔνθεσιν δ' ἄκολον, sc. ὀνομάζουσι οἱ Βοιωτοί)
•Quizá palabra frig., cf. bekos akkalos ‘pan y agua’.
ἄκολος, ου (ἡ) [ᾰ] morceau de pain, bouchée, Od. 17, 222 ; Anth. 6, 176 ; 9, 563, etc. ||
➳ ὁ ἄ. Jos. B.J. 5, 3, 3.
Étym. p.-ê. pré-grec.
ἄκολος, ἡ (α euphon., κόλος verstümmelt), Bissen, ψωμός ; Hom. einmal, Od. 17.222 πτωχὸν ὃς θλίψεται ὤμους, αἰτίζων ἀκόλους, οὐκ ἄορας οὐδὲ λέβητας ; – ξηράς Maced. Paralip. 30 (VI.176); τὰς ἀπύρους Leon.Tar. 45 (IX.563); vgl. Strattis bei Ath. XIV.622a, wonach die Thebäer τὴν ἔνθεσιν ἄκολον nennen ; Suid. hat das Sprichw. ἀκόλῳ οὐ σύκῳ τὰ χείλη βῦσαι.
ἄκολος
-ου.
A scrap or morsel Od. 17.222.
ἄκολος : morsel, pl. Od. 17.222†.
ἄκολος
Deriv. uncertain.
- a bit, morsel, Od.