ἀκολάστημα
ἀκολάστημα, act of ἀκολασία
ἀκολᾰσ-τημα, ατος, τό,
- act of ἀκολασία, Plu. Crass. 32, M.Ant. 11.20, Muson. Fr. 4 p.14 H.
1 intemperancia, plu. excesos Ar.Lys.398, M.Ant.11.20, Anaxandr.75, Cat.Ps.118 Pal.31a.12.
2 concr. obscenidad
Μιλησιακῶν ἀκολαστημάτων πήρα
un zurrón lleno de obscenidades milesias de las Novelas Milesias
ἀκολάστημα, ατος (τὸ) action licencieuse, Plut. Crass. 32 ; M. Ant. 11, 20, etc.
Étym. ἀκολασταίνω.
ἀκολάστημα, τό, Ausschweifung, Plut. Crass. 32 ; s. ἀκολάσταμα.
ἀκολάστημα
- an act of ἀκολασία, Plut.