ἀκραγής
ἀκραγής, not barking
ἀκραγής, ές, (κράζω)
- not barking, ἀκραγεῖς κύνες, of gryphons, A. Pr. 803. Hsch. expl. ἀκραγές by δυσχερές, σκληρόν, ὀξύχολον, cf. ἄκραγγες (leg. ἀκραγές) · ἀκρόχολον AB 369.
1 feroz, rabioso
κύνες
2 débil Hsch., Phot.l.c.
•Cf.
ἀ·κραγής, ής, ές [ᾰγ] qui ne crie pas, muet ; sel. d’autres, qui crie fort, d’où féroce, Eschl. Pr. 803.
Étym. ἀ priv. ou augm. κράζω.
ἀκραγής
κράζω
- not barking, Aesch.