About
Menu

ἀκουστικός

ἀκουστικός, of/for hearing

ἀκου-στικός, ή, όν,
  • of or for hearing, πάθος Epicur. Ep. 1p.13U.; αἴσθησις ἀ. Plu. Aud. 2.37f; δύναμις ἀ. Arr. Epict. 2.23.2; πόρος ἀ. orifice of ear, Gal. 10.455; τὸ ἀ. faculty of hearing, Arist. de An. 426a7.
      • 2 ready to hear, c. gen., Id. EN 1103a3, Arr. Epict. 3.1.13. Adv. -κῶς Phld. Mus. p.107 K., S.E. M. 7.355.
      • 3 = ἀκουσματικός, Gell. 1.9.
      • 4 = sq., Sch. E. Or. 1281.

Saved

Recent