ἀκουστής
ἀκουστής, hearer, listener
ἀκου-στής, οῦ, ὁ,
- hearer, listener, Men. 988; τῶν ἀλλοτρίων κακῶν D.H. Dem. 45.
- 2 auditor, disciple, Scymn. 20, Agathem. 1.1, Phld. Rh. 1.95 S., D.H. Isoc. 1, etc.
1 oyente Men.Fr.616, c. gen.
τῶν ἀλλοτρίων κακῶν
τῆς καρδίας αὐτοῦ ἐπίσκοπος ἀληθὴς καὶ τῆς γλώσσης ἀ.
2 discípulo, alumno Scymn.20, Agathem.1.1, Phld.Rh.2.159Aur., Acad.Hist.3.38, D.H.Isoc.1.2.
3 mediador, árbitro
τῆσδε τῆς ὑποθέσεως
ἀκουστής, οῦ (ὁ) [ᾰ] auditeur, Mén. (Poll. 2, 82) ; DH. Isocr. 1.
Étym. ἀκούω.
ἀκουστής, ὁ, Zuhörer, Men. bei Poll. 2.82, der das Wort tadelt, Dion.Hal. u. Sp.