ἀμετάπταιστος
ἀμετάπταιστος, infallible
ἀμετά-πταιστος, ον,
- infallible, πρόρρησις Gal. 17(1).863.
infalible
χρὴ δὲ τὰς προρρήσεις ἢ ἀμεταπταίστους εἶναι διὰ παντὸς ἢ σπανιάκις σφάλλεσθαι
ἀ·μετάπταιστος, ος, ον, infaillible, Gal.
Étym. ἀ, μεταπταίω.
ἀμετάπταιστος, unveränderlich, eigtl. der nicht straucheln kann, Sp.