ἀναλόγισμα
ἀναλόγισμα, a result of reasoning
ἀναλόγ-ισμα, ατος, τό,
- a result of reasoning, τὰ περὶ τούτων ἀ. Pl. Tht. 186c.
razonamiento
τὰ δὲ περὶ τούτων ἀναλογίσματα
los razonamientos en torno a éstas (a las sensaciones)τὸ δηλ[ούμε]νον ἀ[ν]αλογίσματό[ς] τινο[ς
ἀναλόγισμα, ατος (τὸ) rapprochement, comparaison, Plat. Theæt. 186c.
Étym. ἀναλογίζομαι.
ἀναλόγισμα, τό, das Zusammenhalten einer Sache mit einer andern, um ihr gegenseitiges Verhältnis auszumitteln, Vergleichung, Plat. Theaet. 186c.