ἀναίτητος
ἀναίτητος, unasked
ἀναίτητος, ον,
- unasked, Pi. Fr. 169.7 (fem. -τήτη); unclaimed, γῆ Sammelb. 4298.3.
1 no pedido
βόας
2 no sujeto a reclamación
γῆ
ἀν·αίτητος, ος, ον, non demandé, Pd. fr. 151, 8.
Étym. ἀν-, αἰτέω.
ἀναίτητος, ungefordert, Pind. frg. 151.