ἀνακολλάω
ἀνακολλάω, glue on
ἀνακολλ-άω,
- glue on or to, glue together, τρίχας Dsc. 2.133:—Pass., χιτὼν ἐφʼ ἑαυτὸν ἀνακεκολλημένος Lyd. Mag. 2.13.
1 engomar, pegar
τρίχας
2 en v. pas. ser plegado, doblado
χιτὼν ... ἐφ' ἑαυτὸν ... ἀνακεκολλημένος
ἀνα·κολλάω-ῶ, coller pour empêcher de tomber, Diosc. 2, 161.
ἀνακολλάω, zusammenleimen, Sp.