ἀνακολλητικός
ἀνακολλητικός, of or for glueing
ἀνακολλ-ητικός, ή, όν,
- of or for glueing, Dsc. 2.133; of a plaster, Heras ap. Gal. 13.782.
adhesivo Dsc.2.133, Gal.13.782.
ἀνακολλητικός, ή, όν, propre à coller, Diosc. 2, 161.
ἀνακολλητικός, anleimend, Diosc.