ἀνακολουθία
ἀνακολουθία, inconsequence
ἀνακολουθ-ία, ἡ, Rhet.,
- inconsequence, esp. employed with humorous effect, Demetr. Eloc. 153; generally, Demetr.Lac. Herc. 1012.63, Corn. Rh. p.368 H., Diogenian.Epicur. 3.26.
ret. inconsecuencia de construcción, anacoluto Demetr.Eloc.153, Demetr.Lac.p.45, Corn.Rh.p.368.
ἀνακολουθία, ας (ἡ) [ᾰκ] défaut de suite dans le discours, anacoluthe, D. Phal. 153.
Étym. ἀνακόλουθος.
ἀνακολουθία, ἡ, Mangel an Zusammenhang, bes. bei Gramm. Anakoluth, ein Satz, dessen Ende dem Anfang grammatisch nicht entspricht.