ἀνάπνευστος
ἀνάπνευστος, without breath, breathless
ἀνά-πνευστος, ον, poet. for ἄπνευστος,
- without drawing breath, breathless, Hes. Th. 797 codd.
- II ἀναπνευστός, όν, Pass., capable of being breathed, ὁ ἀήρ Arist. Top. 135a33.
sin aliento
κεῖται ἀνάπνευστος καὶ ἄναυδος
ἀνά·πνευστος, ος, ον, c. ἄπνευστος, Hés. Th. 797 dout.
Étym. ἀνά, à rebours, au contraire ; πνέω.
ἀνάπνευστος, atemlos, Hes. Th. 797, für ἄπνευστος, wenn die Lesart sicher, mit ἀνάεδνος zu vergleichen ; Hermann conj. ἅμʼ ἄπνευστος. S. ἀν-.
ἀνάπνευστος
- without breath, breathless, Hes.