ἀναρριχάομαι
ἀναρριχάομαι, to clamber up with the hands and feet, scramble up
ἀναρρῐχ-άομαι, impf. ἀνερριχώμην Ar. Pax 70, Aristaenet. 1.20: fut. -ήσομαι Poll. 5.82: aor. ἀνερριχησάμην D.C. 43.21:—in Suid. and EM the augm. tenses are written ἀνηρρ-, cf. ἀρριχάομαι:—
- clamber up with the hands and feet, scramble up, ἀ. ὥσπερ οἱ πίθηκοι ἐπʼ ἄκρα τὰ δένδρα Hellanic. 197 J.; ἀ. εἰς οὐρανόν Ar. l.c.; also in late Prose, Philostr. Im. 2.28, Ael. NA 7.24, 10.29, Aristaenet. 1.3, Lib. Or. 18.238, etc.: rarely c. acc., τοὺς ἀναβασμοὺς τοῖς γόνασιν ἀ. D.C. l.c.; τὸν τοῖχον Aristaenet. 1.20 (s. v. l., <πρὸς> add. Pierson):—ridiculed as obsolete by Luc. Lex. 8.
1 trepar
ὥσπερ οἱ πίθηκοι ἐπ' ἄκρα τὰ δένδρα
εἰς τὸν οὐρανόν
• de un borracho
ἐπὶ τὴν κατήλιφα
2 c. ac. subir, escalar
τοὺς ἀναβασμοὺς ... τοῖς γόνασιν
τὸν τοῖχον
ἀνα·ρριχάομαι-ῶμαι (impf. ἀνερριχώμην, f. ἀναρριχήσομαι, ao. ἀνερριχησάμην, pf. inus.) [ῐ] se hisser avec les mains ou les pieds, grimper : εἰς τὸν οὐρανόν, Ar. Pax 70, grimper jusqu’au ciel (au moyen d’échelles) ; ἐπὶ τοὺς κρημνούς, El. N.A. 7, 24, grimper au haut des précipices ; ou simpl. avec l’acc. : ἀναβασμοὺς τοῖς γόνασιν ἀν. DC. 43, 21, gravir des degrés en montant à genoux.
ἀναρριχάομαι, oder nach Thom.Mag. u. B.A. 19 besser ἀναριχάομαι, mit Händen u. Füßen emporklettern, emporstreben, eigtl. ion., Hippocr.; εἰς τὸν οὐρανόν ἀνερρχᾶτο Ar. Pl. 70 ; Aristaen. 1.20 ; ἀναρριχησάμενος Luc. Lexiph. 8 ; vgl. Pierson Moer. p. 64.
ἀναρριχάομαι
Deriv. unknown.
- to clamber up with the hands and feet, scramble up, Ar.