ἀνασκευαστέον
ἀνασκευαστέον, one must demolish
ἀνασκευ-αστέον,
- one must demolish, Theon Prog. 5, Aphth. Prog. 5.
hay que deshacer
τὰς χρείας ἐκ τοῦ ἀσαφοῦς
τὰ μήτε λίαν σαφῆ μήτε ἀδύνατα παντελῶς
ἀνασκευαστέον, vb. du préc. Théon Prog. 76, 8, etc.