ἀνασκεπτέον
ἀνασκεπτέον, one must consider
ἀνα-σκεπτέον,
- one must consider, Thphr. CP 6.13.2.
hay que reconsiderar
τὰς αἰτίας
ἀνασκεπτέον, vb. du suiv. Th. C.P. 6, 13, 2.
ἀνασκεπτέον, one must consider
hay que reconsiderar
τὰς αἰτίας