ἀνόημα
ἀνόημα, a foolish act
ἀνό-ημα, ατος, τό,
- a foolish act, f.l. for ἀνόμημα, Stoic. 3.136.
ἀ·νόημα, ατος (τὸ) trait de sottise, Stob. Ecl. 2, 194.
Étym. ἀ, νοέω.
ἀνόημα, τό, dummer Streich, Ggstz von εὐνόημα, Stob. ecl. 2.7.