ἀνοητία
ἀνο-ητία, ἡ, Att. for ἀνοησία, Ar. Fr. 746, cf. Moer. 28.
estupidez Ar.Fr.746, Moer.28.
ἀνοητία, ας (ἡ) irréflexion, sottise, Ar. fr. 585.
Étym. ἀνόητος.
ἀνοητία, ἡ, nach den Atticisten att. für ἀνοησία, aus Ar. angeführt, findet sich aber nicht mehr in unseren Ausgaben, s. Lobeck Phryn. 506.