ἀπειρέσιος
ἀπειρέσιος, boundless, immense, countless
- boundless, immense, γαῖα, ὀϊζύς, Il. 20.58, Od. 11.621; δῆρις Batr. 4; countless, ἄνθρωποι πολλοί, ἀπειρέσιοι Od. 19.174, cf. Hes. Fr. 134.4, Theoc. 25.100; ὄρνιθες Simon. 40; ἀ. εἶδος untold beauty, Hes. Fr. 33; once in Trag., ἀ. πόνοι S. Aj. 928 (lyr.): neut. as Adv., Q.S. 2.179, 3.386. (Like ἀπερείσιος, by metrical lengthening for *ἀπερέσιος; root per- in πεῖραρ, ἄπειρος B.)
I en sg.
1 infinito, inmenso
γαῖα
ὀϊζύς
κυνυλαγμός
δῆρις
ἄλγος
θοίνη
ἠχώ
ὄλβος
ἀλκή
• neutr. como adv.
ἀπειρέσιον τρομέεσκον
infinitamente se asustaron
2 fig. indecible, prodigioso
εἶδος
Δῆλος
sagrada Delos
II en plu. innumerables, numerosísimos
ἄποινα
ἕδνα
αἶγες
ὄρνιθες
δῶρα
(ἄνδρες)
Μαινάδες
• intensificado por πολλοί:
ἄνθρωποι
ἄνδρες
•De ἀ- priv. y raíz que se encuentre en πέρας ‘fin’, ‘término’, con alarg. métrico como tb. ἀπερείσιος.
-η, -ον
[ἀ-1 + πεῖραρ.]
- 1
Boundless, endless: γαῖαν Il. 20.58: ὀϊζύν Od. 11.621.
- 2
Numberless, countless Od. 9.118, Od. 19.174.
- 1
- boundless, immense, countless, Hom., Od.