ἁπλοϊκός
ἁπλοϊκός, simple, natural, plain
ἁπλοϊκός, ή, όν,
- simple, natural, plain, Phint. ap. Stob. 4.23.61a, Luc. Tim. 56, A.D. Synt. 200.18, Hermog. Id. 2.9, Demetr. Eloc. 244, etc.: Comp. -ώτερος Simp. in Ph. 337.11: Sup. -ώτατος Philostr. VS 2.9.2, Luc. Alex. 4. Adv. -κῶς D.H. Dem. 45.
1 sencillo, natural de pers.
δεῖ (τὴν γυναῖκα) ἦμεν ... ἁπλοϊκάν
ἀνήρ
• de abstr.
τρόπος
σχῆμα
λόγος
2 adv. -ῶς simplemente, naturalmente D.H.Dem.45, Thdt.M.82.1337D
• ἁπλοϊκώτερον de forma más sencilla
ἀκουστέον
ἁπλοϊκός, ή, όν, simple, naïf, Phintys (Stob. Fl. 74, 61, 44, 54) ; Luc. Tim. 56, Pisc. 12 ; joint à ἀφελής, Luc. D. deor. 4, 3 ||
Sup. -ώτατος, Luc. Alex. 4 ; Philstr. V. soph. 2, 9.
Étym. ἁπλόος.
ἁπλοϊκός, einfach, schlicht, Sp., bes. Luc., z.B. Tim. 56 ; τὸν τρόπον Amor. 9 ; ἁπλοϊκώτατος καὶ ἀφελέστατος Alex. 4.
• Adv. ἁπλοϊκῶς , einfach, aufrichtig.
• Adv. ἁπλοϊκῶς , einfach, aufrichtig.