ἀποκωφόω
1 intr., en v. med.-pas. ensordecer, quedarse sordo
τὰ ὦτα αὐτῶν ἀποκωφωθήσονται
τοὺς ἐπὶ τοσοῦτον ἀποκεκωφωμένους
2 tr., en v. act. dejar sordo
ἀποκωφώσας αὐτά (τὰ ὦτα)
• fig.
ἀποκωφοῦντος τὸν νοῦν
• en v. pas. enmudecer, quedarse mudo LXX Ez.3.26, 24.27.
ἀπο·κωφόω-ῶ, rendre sourd et muet, Arr. Epict. 2, 20, 37 ; Spt. Ezech. 3, 26 ; 24, 27, etc.
ἀποκωφόω, ganz taub machen ?