ἀποκώλυσις
ἀποκώλυσις, a hindrance
ἀποκώλ-ῡσις, εως, ἡ,
- hindering, X. Eq. 3.11, J. AJ 14.11.5.
impedimento
ἀναβάσεων
ἀποκώλυσις, εως (ἡ) [ῡ] empêchement, Xén. Eq. 3, 11.
Étym. ἀποκωλύω.
ἀποκώλυσις, [ῡ], ἡ, das Verhindern, Verweigern, Xen. re Eq.3.11.
ἀποκώλυσις
from ἀποκωλύω
- a hindrance, Xen.